Pas op reus, ik ben de dolende ridder en ik zal je verslaan.
Vecht dan. Ik zal je wel krijgen. Pas op voor m'n zwaard.
Wat zeg je ervan ? Proef het staal van m'n zwaard.
Raak. Eindelijk raak.
Hoor ik u kermen ? Ga op uw knieën en smeek om genade.
Alonso, je moet naar bed.
Heer Timonel van Carcachona...
de prins van Biskaje.
Rachmaninoff, Nietzsche.
De hertog van Quiraccia.
Met als schild drie kronen op een azuren veld.
Grote daden van de dolende ridders.
Hier, hier. Miaulina, dochter van Espartifalardo van 't Bos.
Met in z'n schild een kat en als devies z'n dochters naam.
Oom Alonso, u leest te veel en eet te weinig.
De nobele strijd van heer Galahad. Jonkvrouwen in nood.
Wat zeg je ervan ? Proef het staal van m'n zwaard.
Raak. Eindelijk raak.
Don Alonso, ik dacht dat u m'n vrouw was. Ze zet me steeds aan 't werk.
Sancho Panza, droomde je vroeger niet van een ander leven ?
Van avontuur ?
Uw vader liet mij vroeger net zo hard werken als m'n vrouw nu.
Er komt 'n tijd dat je voor al je inspanningen beloond zult worden.
Ik krijg alleen nu en dan wat wijn en 'n hoop gemopper van Teresa.
Je leven zal veranderen. En mijn leven ook.
Ja. We worden er niet jonger op.
Wat zou je ervan zeggen...
om een grote reis te maken ?
De markt in La Mancha ?
Dat is me ver genoeg. - M'n beste Sancho.
Buurman Panza, je hebt het je misschien nog nooit gerealiseerd...
maar de wereld is groter dan La Mancha.
Ik heb 't over de buitenwereld, buurman.
En in die wereld kunnen we beiden beroemd worden.
Sancho, heb je het hout nu nog niet gehakt ?
Ik had bezoek.
We hebben 't er nog wel over. Let goed op m'n fluitsignaal.
Uilskuikens, sukkels. M'n ware naam en titel.
Gebruik m'n ware naam en titel.
Ik ben niet langer Alonso Quixada. Die eerloze naam draag ik niet meer.
Vanaf nu ga ik door het leven als ridder.
Ik heet Don Quichot van La Mancha.
En ik zal naam maken net als Amadis de Gaula...
en heer Lancelot.
Ga toch zitten.
U hoeft niet zo gewichtig te doen.
Don Quichot moet net zo goed als señor Alonso geschoren worden.
Z'n baard groeit net zo hard. - Gewichtig ?
Woorden moeten gewichtig zijn. Net zoals gedachten en ambities.
Maar 't gewichtigste is de dame die ik aanbid.
Ik heb het over vroeger. Een glorieuze tijd.
Is iedereen die tijd zomaar vergeten ?
Een tijd toen de ridder door 't land zwierf en goede daden deed.
Hij bevrijdde onderdrukten, versloeg tirannen zonder uit te zijn op gewin.
Ik, Don Quichot van La Mancha, zal die tijd doen herleven.
Die prachtige, schitterende tijd vol glorie.
Een tijd die we kennen uit de boeken. - Lieve oom...
laat u zich toch lekker scheren. - Voor als de burgemeester zo komt.
Is er dan niks anders in dit leven ?
De burgemeester komt en zondags gaan we naar de kerk.
Eens in de twee dagen word ik geschoren.
Waar is de eer ? Waar is de deugdzaamheid ?
Waar is 't glorieuze avontuur ?
Misschien, Don...
Don... - Quichot.
Misschien ligt die tijd achter u. - Nooit.
Nooit. Ik zal nog heel veel beleven. Wacht maar af.
Wat moeten we afwachten ?
Laat maar.
Scheer me maar.
Zorg dat ik er goed uitzie.
Het is bijna tijd.
Etenstijd ?
Nee, meneer de barbier.
Het is tijd om op reis te gaan.
Wat doet ie ?
Wat doet ie toch ?
Jij krijgt ook 'n nieuwe naam.
Een eretitel. Vanaf nu ben je het strijdros van de dolende ridder.
Je bent niet langer een onbelangrijk beest.
Dagen en vele nachten heb ik over een naam nagedacht.
Een voorname en goedklinkende naam.
En nu begroet ik jou met deze naam, mijn Rosinante.
Wat was dat ? - Wat ?
Er floot iemand. - Een uil ?
Nee, het was geen uil. Wie is daar ?
Moeder, hou op. Er is niemand.
Er is wel iemand. Ik hoorde 'm fluiten.
Goed dan, ik ga wel even kijken.
Wat zeg je ?
Ik zei dat ik even naar buiten ga.
Wat ga je doen ? - Ik ga een luchtje scheppen...
en de rust opzoeken.
Hoe lang blijf je weg ? - Zolang als ik zin heb. Nou goed ?
Als mijn schildknaap.
Je mag me helpen als we reuzen verslaan en onschuldigen redden.
Wat een eer voor 'n eenvoudige dorpeling...
iemand die zowel arm als simpel van geest is.
Eer ? En hoeveel levert die eer me op ?
Veel ridders weten tijdens hun tochten een eiland te veroveren.
Een heel eiland ? - Soms ook wel twee.
En vaak krijgt de schildknaap... - Een portie eer ?
Nee, de titel van gouverneur.
Dat meent u niet. - Zo staat 't geschreven.
Als gouverneur kan je rijk worden.
Zeker. En ik heb vier stukken land verkocht en een hypotheek genomen.
Dus we zijn goed voorzien.
Bovendien krijg je een nieuw hemd van me.
Waar ligt dat eiland eigenlijk ?
Ergens in de zeven zeeën.
Daar ligt het eiland dus.
Ik hou niet zo van lopen. Mag ik m'n ezel meenemen ?
Ik heb nog nooit van een schildknaap op een ezel gehoord.
Dan ben ik de eerste.
Dat zou iets positief kunnen zijn. Ga je mee ?
Je bent de schildknaap van Don Quichot van La Mancha.
Als ik 'n eiland krijg.
Mooie Dulcinea, jij bent de vrouw die ik met heel mijn wezen aanbid.
Dat is erg aardig van je, maar ik heet Aldonza.
Vanaf nu heet je anders. Je bent mijn geliefde Dulcinea.
Een ridder zonder liefde is als 'n boom zonder loof...
een ei zonder zout, een lichaam zonder ziel.
Ben ik je geliefde ? - Je zult me vier jaar niet zien.
Wat heb ik daar aan ? - Ik zal met reuzen vechten.
En met iedereen die ontkent dat mijn Dulcinea de mooiste is.
U hoeft voor mij niet te vechten, señor Quixada.
Ik heet tegenwoordig Don Quichot van La Mancha.
En een echte ridder gaat voor zijn geliefde door 't vuur.
Fijn, maar we gaan naar Toboso verhuizen.
M'n vader gaat daar beelden schoonmaken.
Geeft niks, je blijft altijd m'n geliefde. En ik noem je...
Dulcinea van Toboso.
Pak de ladder.
De dag begroet ons...
Moeder slaapt in de keuken.
Het grote avontuur kan beginnen. - Echt waar ?
Ik zal Dapple op de hoogte brengen.
De meester is vertrokken. - Vertrokken ?
Hij is gek geworden. - M'n oom is weg. Verdwenen.
Hij sprak van een avontuur. - Hij is wereldvreemd.
Wat zeg je ? - Hij zal geen helden of reuzen vinden.
Mensen zullen 'm niet begrijpen. - Jij wel ?
Niet echt.
Vrouwe Fortuna lacht de dapperen toe. - Mij anders niet.
Onvriendelijk mens. - Kijk maar.
Ons avontuur begint goed.
Wat bedoelt u ? - Kolossale reuzen.
Minstens dertig. En ik zal ze van hun leven beroven.
Het doden van dat gebroed is een waardige en nobele taak.
Hun geschreeuw deert me niet, ik sta in m'n recht.
Hun zwaarden en knuppels deren me ook niet.
Vandaag zullen we een grote overwinning behalen. Toch ?
Wat mij betreft is er maar een bezwaar.
Wat dan ? - Het is maar 'n klein bezwaar.
Zeg op, dan. - Ik zie helemaal geen reuzen.
Simpele ziel. Wat weet jij van avontuur ?
Zie je ze met hun armen zwaaien ?
Sommige armen zijn ellenlang. Maar ik zal ze verslaan.
Dat zijn geen armen, maar de wieken van windmolens.
Onschuldige instrumenten om graan te malen.
Niks geen onschuldige instrumenten.
Ga aan de kant en bid voor me als je zelf te bang bent.
Luister reuzen, het is een ongelijke strijd...
maar ik vecht voor God en voor m'n geliefde Dulcinea van Toboso.
U doet maar, maar 't zijn gewoon molens.
Zo te zien heeft de reus gewonnen.
Het was de vervloekte tovenaar en dodenbezweerder, Malfatto.
Hij veranderde de reuzen in molens om me te verslaan.
U zit nu wel onder de blauwe plekken.
Deze blauwe plekken strekken mij tot eer.
Help me overeind, Sancho.
Eer, hé ?
Ik wist wel dat dat gepaard ging met blauwe plekken.
Een ding zit me nog dwars. - De blauwe plekken op uw achterwerk ?
Nee, dat kan me niks schelen.
Ik ben nog steeds niet geridderd.
U had uzelf toch geridderd ?
Je bent niet al te slim. - Dat klopt.
Je kunt jezelf niet tot ridder slaan. - O, nee ?
Anders zou jij jezelf kunnen ridderen als Don Sancho van de Gewillige Ezel.
Misschien vindt Dapple 't een eer...
maar ik bedank ervoor.
Waarom ? - Ridder zijn is mij te gevaarlijk.
Wie zal u tot ridder slaan ? - Een of andere heer, of de koning.
Geen idee waar die uithangt.
Vrouwe Fortuna lacht ons nog steeds toe.
Iemand die zo'n kasteel bezit, kan mij wel tot ridder slaan.
Dan kan ik de onderdrukten bevrijden en roemen over Dulcinea.
Ziet u daar 'n kasteel ? - Jij niet ?
U zegt het. U bent de baas.
Nu hoort 'n dwerg m'n komst te melden met trompetgeschal.
Ze hadden vast geen dwerg.
Daar zul je 't hebben. Het kasteel laat horen dat ik welkom ben.
En bij de poort staan twee jonkvrouwen om ons te begroeten.
De bal.
Ik smeek u dames, wees niet bevreesd.
Want ik zal nooit een vrouw kwaad doen.
En zeker geen maagden van jullie stand.
Maagden. Noemde hij ons maagden ?
Zo worden we niet vaak meer aangesproken.
Al onze bedden zijn bezet, maar als u wilt afstijgen...
heb ik wel 'n maaltijd en 'n slaapplek voor u.
De kasteelheer is uiterst gastvrij.
Is 't een kasteelheer ? Ik dacht dat 't een herbergier was.
Meneer de kasteelheer... - Wat 'n rare titel.
ik geef niks om comfort, ik leg mij vaak te ruste op 't slagveld.
Ik niet, ik wil een lekker stromatras.
Ik wil alleen graag, nadat ik heb wachtgelopen...
Ga uw gang.
dat u als kasteelheer zo vriendelijk wilt zijn om mij...
U krijgt van mij gebakken eieren, prima brood en 'n pul bier.
Ik vraag u in alle bescheidenheid of u mij tot ridder wilt slaan.
Juist. Ach ja, dat kan er ook nog wel bij.
En ik reken er niks voor.
Is je meester iemand die uitrustingen poetst ?
Nee, natuurlijk niet. Hij is een beroemde dolende ridder.
Daarom houdt ie de wacht.
Wat is een dolende ridder ?
Dat zal ik je vertellen.
Het is 't meest droevige, gekneusde en gekwelde schepsel dat er is.
Maar straks bezit ie enkele eilanden om aan z'n schildknaap te geven.
Vrouwe Dulcinea, help mij m'n moed te bewijzen.
Trek ten strijde, beste ridder. Voor God en uw jonkvrouw.
Ik geef u mijn hart en mijn zakdoek.
Degene die nu nog aan m'n harnas komt, beledigt mijn Dulcinea...
en moet sterven.
Schurken, ik ben verblind. Jullie hebben me zeker betoverd ?
Schurken.
Ik krijg jullie wel.
Verraderlijke schurken...
jullie misdragen jullie, ik rijg jullie aan m'n lans.
Ophouden. Hou onmiddellijk op.
Wacht en kijk toe hoe ik deze man tot ridder sla.
Maar heer Castelliano, m'n beste kasteelheer...
m'n wacht is nog niet ten einde. - Zo is 't anders wel mooi geweest.
Kom maar mee.
Zet uw knie tegen mijn voet.
Ik lees voor uit 't boek van de heilige orde der dolende ridders.
Zweert u, Don Quichot van La Mancha...
bij de heilige orde der ridders...
om kwaad te bestrijden, onschuldigen te helpen...
en dit land te bevrijden van laaghartige, plunderende reuzen ?
Dat zweer ik.
En zweert u de eer te beschermen van uw geliefde, de mooie...
Dulcinea. - Ja, best.
en om degenen die haar schoonheid ontkennen te bestrijden ?
Met heel m'n hart. - Geef me z'n zwaard.
Sta op...
heer ridder.
Dat eiland is straks van mij.
Geld ?
Bent u gek geworden, heer Castelliano ?
U vraagt mij om ordinaire munten ? - Voor onderdak, paardenvoer...
en 'n lamstoofschotel voor uw dienaar. - Lamstoofschotel ?
Vraagt de kasteelheer z'n gasten om geld voor 'n stoofschotel ?
En uw gastvrijheid dan ? - Vergeet 't maar.
In dit kasteel ben ik tot ridder geslagen.
In deze herberg heeft uw paard drie balen stro opgevreten.
Het is hier veranderd. - Nee, hoor.
U bent omgetoverd tot herbergier. - Onzin.
Ik zal het u bewijzen. Een herbergier had me niet kunnen ridderen.
Ik wil dat u betaalt. - Arme man.
Maar vrees niet.
Ik zal de tovenaar vinden die u betoverd heeft.
En als 't zover is, zal hij ervan lusten.
Kom terug, jij. Je moet nog betalen.
Jij daar.
Betalen. - Ik dacht dat 't een kasteel was.
Leugenaar.
Ik dacht ook dat de stoofschotel gratis was.
Betalen.
Gaat niet. - Hoezo ? Ben je ook betoverd ?
Geen geld. - Dan zullen we je.
Kom op, mannen.
Hup Dapple, toe. Wegwezen. Schiet op.
Dat kasteel was behekst.
Je werd aangevallen door kabouters.
Ze wisten me wel over 'n muur te gooien.
Omdat ze magische krachten bezaten.
Zit dat zo ? - Jammer dat ik je niet kon helpen.
Dat had toch geen zin gehad.
Als 'n andere ridder mij ooit aanvalt, kom me dan niet helpen.
Geen probleem.
Je mag alleen met 't gepeupel vechten, niet met ridders.
Is het goed als ik ook niet met het gepeupel vecht ?
Waar gaan we nu heen ?
Bereid jezelf voor, Sancho.
Bereid je voor op het avontuur.
Nee hé, niet weer.
Knappe meid, hé ?
Wonderschoon. Maar niet zo mooi als Dulcinea.
De begeleiders zien er wel gek uit. - Begeleiders ? Kijk 's goed.
Het is toch geen gepeupel ? - Tovenaars.
Dienaren van de duistere prins Malfatto. Ze hebben de schone Angelica ontvoerd.
Volgens mij zijn 't anders monniken.
Zwijg, je weet niks van tovenaars af.
Kom Rosinante, we gaan haar redden.
Stelletje vervloekte demonen.
Laat de gevangen prinses vrij.
Of bereid u voor op een gevecht met Don Quichot van La Mancha...
beschermer van de onschuldigen.
Hoe noemde hij ons ? - Demonen.
We zijn monniken. - Ja, we zijn benedictijner monniken.
Je kunt mij niet bedotten.
Ook in 'n habijt blijft de duivel een duivel. Uw ogen hebben u verraden.
Hij heeft 'n monnik vermoord.
Ben ik in de hemel ?
Bent u een engel ? - Niet bepaald.
Kom maar.
Prinses, u bent nu vrij om te gaan en te staan waar u wilt.
Ik ben 'n getrouwde vrouw. Een doktersvrouw wel te verstaan.
Op weg naar m'n man in Sevilla. - Juist, ja.
Een prinses die in incognito reist. Uw belagers zijn gevlucht.
Belagers ? - Tovenaars.
Dat zag ik aan hun insectenogen. - Monniken. Ik had bij ze gebiecht.
Heeft ze twee biechtvaders nodig ? - Wie bent u ?
Uw dienaar, Don Quichot van La Mancha.
En ik verwacht geen beloning. - Ik moet nodig naar m'n man toe.
Pedro.
U bent vrij, prinses. U kunt gaan en staan waar u wilt.
Hé, hé, eindelijk rust.
We zijn 't leger van Alifanfaron nog niet tegengekomen.
Toe nou, laten we eerst even rustig iets eten, zonder avonturen.
Er is geen tijd om te eten. - Tuurlijk wel. Ik heb hier wat kaas.
En 'n ui. Het is wel geen voedsel voor 'n nobele ridder...
Heb je dan niks over ons gelezen ?
Ik lees eigenlijk bijna nooit.
Maar ik heb de verhalen vaak genoeg verteld.
Misschien luisterde ik niet altijd. - Een ridder eet eens per maand.
Blij dat ik gepeupel ben. - Dan eet ie van 'n overdadig banket.
Beter dan kaas en ui.
Verder leven ze van bloemen en bessen.
Ook goed.
Ik zal m'n tassen met bessen en bloemen vullen.
Uitstekend.
Maar ik persoonlijk lust wel wat.
Lekkere varkenspootjes...
gebraden kippenboutjes.
Kijk, Sancho.
Wat zei ik je. Ze naderen.
Er komt een groot leger aan.
Waar dan ?
Hoor je de soldaten niet zingen ?
Weet u zeker dat 't soldaten zijn ? - Het is 'n leger van talloze volken.
Maar dan moeten er twee legers zijn.
Hoezo ? - Daar zie ik nog zo'n stofwolk.
Wat 'n gelukkige dag. Een historisch moment.
Twee generaals trekken ten strijde. - Laat ze.
Alifanfaron, keizer van 't eiland Tropobana...
En Pentapolin met de Opgestroopte Mouw, die met ontblote arm vecht.
Mogen ze elkaar niet ?
Weet je dan niks ? - Niet veel.
Alifanfaron is verliefd op Pentapolins dochter.
Hij wil 'r ontvoeren naar z'n kampement.
Dus er is 'n vrouw in 't spel. - Kijk...
dat is Laurealcu, heer van de Zilveren Brug.
En die met de bloemen op z'n harnas is de groothertog van Quiraccia.
En daar de machtige Brandabarbaron.
Als schild heeft ie 'n poort. Eentje die Samson uit de tempel gerukt heeft.
Waarom gaap je me zo aan ?
Sorry meester, maar ik hoor alleen het geblaat van twee kudden schapen.
Dat is angst. - Zo eng vind ik ze niet.
Angst voor de legers heeft je ogen en oren aangetast.
Verstop je, Sancho.
Als jij dan zo bang bent...
zal ik wel zorgen dat mijn favoriete leger de overwinning behaalt.
Voor welke kudde bent u ?
Alifanfaron valt aan.
Trek je terug, tiran.
Hier is Don Quichot van La Mancha. Doet die naam je hart ook beven ?
Meester, kom terug.
U valt alleen wat lamsbouten aan.
Vrouwe Dulcinea.
Houd moed, ridders die voor koning Pentapolin vechten.
Volg mij. Ik zal wraak nemen op die vrouwenontvoerder.
Grote Alifanfaron, Don Quichot daagt u uit tot een gevecht.
Een dodelijk duel. Of verstop je je in je tent ?
Trekken jullie je terug ? Laat je zwaard vallen.
Jullie slaan als 'n kudde schapen op de vlucht. Een wijs besluit.
We hebben gewonnen.
Ik heb gestreden voor de eer van vrouwe Dulcinea van Toboso.
Wees gerust. Het gevaar is geweken, we hebben gewonnen.
Hoera.
Mag ik 't volgende opmerken, meester ?
Beter een vogel in de hand dan tien in de lucht.
Schone woorden maken de kool niet vet.
Praatjes vullen geen gaatjes. - Sancho, wat wil je nu zeggen ?
Oké, ik zal er niet omheen draaien.
Hoeveel geld krijg ik ? - Wie heeft 't over geld ?
Mijn vrouw Teresa straks. - Nou en ?
Mijn vrouw zal willen weten wat mijn wekelijkse loon is.
Dan kent je vrouw de regels van 't ridderschap niet.
Klopt, ze is een erg onnozele vrouw.
Ik ken geen enkele ridder of schildknaap...
die zo diep gezonken is dat ie graag beloond wil worden.
Ik wil best zo diep zinken, hoor.
Je krijgt je beloning als wij erin slagen...
om onze prijs in de wacht te slepen.
Weet u dat zeker ? - Ik vertrouw op God en m'n geliefde.
Maar geven zij me m'n loon ? - Luister...
jij krijgt straks 'n eiland. - Kan ik geen voorschot krijgen ?
Ik ben geen geldschieter. Ik ben Ridder van La Mancha.
Wat moet ik nu tegen Teresa zeggen ?
Kijk daar.
Lui die tot slaaf gemaakt zijn door Malfatto.
Welnee, dat zijn veroordeelden.
Veroordeelden ?
Gevangenen, stoute jongens, schurken, kettinggangers.
Je bent 'n simpele ziel en snel te misleiden.
Maar we zullen 't snel genoeg weten.
Jij daar, met je rare pakkie aan. Ga aan de kant.
Raar pakkie ?
Dit is 't harnas van een Spaanse ridder.
Weet wel dat je 't tegen Don Quichot van La Mancha hebt.
Zeg op, wie zijn die arme drommels ?
Arme drommels ? Het zijn dwangarbeiders.
Dwangarbeiders ? Schandalig. Werken ze niet uit vrije wil ?
Vrijwillige kettinggangers ? - Dan moet ik mijn werk doen:
Geweld en verdrukking tenietdoen en de ongelukkigen helpen.
Ze hebben misdaden gepleegd.
Wat voor misdaden ? - Vraag 't ze maar.
Wat heeft u misdaan ? - Ik was verliefd geworden.
Mag toch. - Hij hield zo van gouden kandelaren...
dat ie ze meenam en opgepakt werd voor diefstal.
En wat was uw misdaad ?
Ik zong als 'n kanariepietje.
Maar dat geeft toch niks ?
Hij bedoelt dat ie twintig roofovervallen heeft opgebiecht.
En uw misdaad, zwartbaard ?
Ik hield te veel m'n zusters.
Familieleven brengt vreugde.
Zoveel dat hij er vader door werd.
En waarom bent u hier ? - Ik bracht geliefden tezamen.
Hij was pooier en bordeelhouder.
Voor zo'n beroep moet je wijs en schrander zijn...
want je krijgt veel geheimen te horen.
En u dan ?
Dat is de ergste schurk van allemaal. Hij heeft er 'n boek over geschreven.
Hij heet Ginisello de Passamonte. of wel Gines.
U heeft u leven beschreven ? - Een gedeelte.
Ik ben nog niet dood. - Hij hoopt nog meer uit te vreten.
Je lijkt me 'n gevatte vent. - Maar ik heb geen geluk.
Die trut Fortuna houdt niet van gevatte lui.
Dus als u ons wilt helpen, schiet dan een beetje op.
Ik heb geen zin om hier te staan bakken en uw vragen te beantwoorden.
Best.
Beste vrienden en broeders...
u hebt allen misdaden begaan en wordt daarvoor gestraft.
Maar u wordt gedwongen en onderdrukt.
En in mijn hoedanigheid als ridder...
vraag ik uw kapitein om u van uw juk te bevrijden.
Bewakers, bevrijd deze mannen.
Belachelijk.
Nee, dat is barmhartig.
Het is mooi geweest. Aan de kant. - Voorwaarts mars.
Geen sprake van.
U ziet heren, ik heb u bevrijd van de onderdrukking...
en u wilt mij nu vast belonen.
Maar ik hoef niet beloond te worden. - Mooi zo.
Wel wil ik dat u voor uw eigen bestwil en die van m'n geliefde...
zich naar Toboso begeeft...
en daar uw kettingen aan vrouwe Dulcinea geeft, als teken van spijt.
Vertel hoe deze ridder u bevrijd heeft en geniet dan van uw vrijheid.
Dat is toch niet onredelijk ? - Ja.
U bedoelt 'ja, dat doen we' ? - Ik bedoel dat 't onredelijk is.
Maar ik beveel het u. - Pardon ?
Terwijl wij ons moeten schuilhouden, door steegjes moeten sluipen...
en in 't bos moeten slapen...
wilt u dat wij gezamenlijk...
met ketting en al naar 'n wicht in een of ander dorp gaan ?
Wicht ? Noem jij de schone Dulcinea een wicht ?
U hebt me wel gehoord. - Jazeker...
en God helpe mij, Gines of Ginisello of wie je dan ook wezen mag.
Je gaat op je knieën naar Toboso...
met al deze kettingen op je schouders en daar zul jij je spijt betuigen.
Tot ziens, heer. Ridder met het Droeve Gelaat.
Luister, goeddoen aan addergebroed is water naar de zee dragen.
Laten we gaan voor ze terugkomen. - Ik trek me niet terug uit angst.
Nou ik wel. Kom op.
Geloof me nou maar, ze hebben geen respect voor dolende ridders.
Ben je bang ? - Doodsbang.
Wil jij dat ik me terugtrek ? - Als de wiedeweerga.
Onder een voorwaarde. - Zeg maar.
Vertel niemand dat ik me teruggetrokken heb.
Ik zwijg als het graf.
Ik wil niet dat er later over geschreven wordt.
Ik geef u m'n erewoord.
Kom mee.
Tijdens onze reis zullen we vast nog wel een aardige koning ontmoeten.
Dat is beter dan 'n stel boeven, schurken en dieven.
Hij zal me natuurlijk herkennen. - Tuurlijk, logisch.
En hij zal me trakteren op een banket. - Een banket, dat lijkt me wel wat.
Een banket is voor ridders, maar schildknapen worden niet vergeten.
Zo lang ik maar te eten krijg.
Dan zie ik 'n vrouw die met steelse blikken naar me kijkt.
Steelt ze ? Nogal een grijpgrage jonkvrouw, hé ?
Nee, ze heeft haar hart aan mij verloren.
We hebben slechts een nacht, want ik moet vechten voor de koning.
Weet u zeker dat dit verhaal goed afloopt ?
Ik klim naar haar raam. - Van wie ?
M'n mooie Dulcinea. - Is ze de dochter van de koning ?
Natuurlijk. - Ik had 't kunnen weten.
Of misschien beleven we 'n avontuur dat nog spannender is.
Nog spannender ? - Misschien.
Ja, ik zal m'n eed gestand doen. - Welke eed ?
Ik zal Mambrino's gouden helm terugbezorgen.
Mambrino.
Zijn we die al tegengekomen ? - Nog niet. Ken je Mambrino ?
Niet persoonlijk, nee.
Een dappere Saraceen, een nobele Moor.
Toen deze krijger sliep, stal Rinaldo de Kale zijn helm.
Had ie 'm zeker nodig.
Als je kaal bent, kan je wel 'n helm gebruiken.
Zwijg. Je praat onzin.
Het is zeker onzin.
God in de hemel zij gedankt. Hij stuurt avonturen op mijn pad.
Zie jij 't ook ?
Wat ? - Daar schittert in al z'n glorie...
de gouden helm van Mambrino. - Dat is 'n tandartsschaal.
Daar rijdt een ridder op z'n strijdros.
Een kreupele muilezel.
Ik krijg die schurk Rinaldo wel.
Z'n kale kop is bedekt met gestolen goud.
Help me 's een handje. - Tuurlijk. Kijk 's.
Ik zal hem in m'n eentje te lijf gaan. - Ja, dat lijkt me het beste.
Halt, verrader. Sta stil. Geef mij de gouden helm van Mambrino.
Had u 't tegen mij ? - Halt, jij kale.
Sta stil en vecht. - Ik ben helemaal niet kaal.
De gouden helm van Mambrino.
Kom maar.
Pas op, Gines. Voorzichtig.
Kom mee. Rustig maar.
Goed zo. Prima.
Kom maar.
Ik stel m'n leven in dienst van u.
Vanaf nu leef ik alleen voor u en voor uw glimlach.
M'n ridder, uit dankbaarheid en liefde zou ik voor u moeten knielen.
Wie zal ik ombrengen ?
Welke demon, tiran, reus of tovenaar...
wil u van uw schoonheid beroven ?
U hoeft niemand te vermoorden.
Dit wordt 'n nacht vol liefde.
Kus me.
Staat u mij dat toe ? - Ik smeek u.
Ik weet geloof ik nog wel hoe 't moet. - Laat zien.
Prima. U bent zowel 'n groot krijger als 'n groot minnaar.
Blijf bij mij, Don Quichot. Blijf voor altijd.
Ik heb uw vader iets beloofd. - U blijft ?
Ik ga voor 'm vechten. - Dat is gevaarlijk.
Ik leid 'n gevaarlijk leven. - Straks sneuvelt u.
In een eervolle oorlog. - Ik zou 't niet kunnen verdragen.
Mooie jonkvrouw. Mijn Dulcinea.
Mijn godin, zeg dan wat.
Dapple is weg. Hij is gestolen.
M'n lieve ezeltje.
M'n beste vriend.
Die kettinggangers hebben dit gedaan.
Stoor je me in m'n zoete dromen ? - M'n hart is gebroken.
Wat is er ? Ben je verliefd ?
Mijn lieve ezeltje.
Hij is vannacht gestolen. Door die dieven die u geholpen heeft.
Je kunt wel 'n andere ezel van m'n nicht krijgen.
Maar eerst heb ik pen, inkt en papier nodig.
Ik moet 'n belangrijke brief schrijven.
Dulcinea, u was zo goed om mij in mijn dromen te bezoeken.
Maar de liefde waarmee u mij begroette...
is nog maar 't begin van ons geluk.
Dit is 'n brief van uw aanbidder, Don Quichot van La Mancha.
Geef deze brief aan jonkvrouw Dulcinea.
We zien elkaar weer in Toboso.
Waar, zegt u ? - Toboso, dove.
Wacht voor me in... - La Botta.
Een fijne herberg. Nooit 'n kasteel geweest.
Tot weerziens...
m'n beste Sancho.
Toe, ga snel naar het paleis van de allerschoonste.
M'n arme meester, hij is zo gehavend.
De Ridder met het Droeve Gelaat. - Zo noem ik 'm ook.
We moeten 'm behoeden. - Voor slaag.
Voor er wat ergs met 'm gebeurt. - Fantaseert hij nog steeds zo ?
En hij heeft 't steeds over z'n geliefde.
Ze is vast ook slechts 'n droom. - Ken jij Dulcinea van Toboso ?
Hij heeft haar een brief geschreven.
Weer een fantasie.
De brief is bezorgd.
Als we 'm maar konden vinden. - Ik weet waar ie is.
Dan konden we 'm overhalen...
Waar ? - In de herberg op weg naar Toboso.
U moet erheen gaan en hem ompraten.
Ach, hij luistert toch niet.
Hij weet zeker dat ie 'n dolende ridder is. Zo noemt ie zichzelf.
Naar wie zou hij luisteren ? - Niet naar ons.
Alleen naar z'n geliefde. De mooie Dulcinea.
Denk ik. Hij luistert naar elke mooie vrouw.
Elke mooie vrouw.
Grote genade.
Ik heb een idee.
Papa, kijk 's wie daar is.
Ik wist het wel.
Je bent verstandiger dan wij allemaal.
Jouw geliefde mag dan rijk en knap zijn...
maar hij bezit vast niet de magische krachten die ik bezit.
Deze liefdesdrank heeft m'n moeder van 'n Egyptische tovenaar gekocht.
Drink op, m'n schoonheid...
en ontdek charmes in mij die geen vrouw ter wereld kan weerstaan.
Laat haar gaan, lafhartige tovenaar.
Ik ben niet bang voor jouw tovenarij. Ik ben Don Quichot...
een dolende ridder die vrouwen beschermt en tirannen vernietigt.
Je bent vrij.
Geef hier, achterbaks wicht.
Pak aan.
Ik zal je redden. Je kunt met mij meerijden.
Ik moet wel bij hem blijven. Hij is m'n man.
Speel nog eens mee. Wat een acteerkunst.
Je was geweldig.
Dank u wel.
Hier is uw aandeel. Het publiek vond 't geweldig.
Geld ? Wilt u mij beledigen ?
Ik wil geen geld. Ik red geen dames om beloond te worden.
Een dolende ridder geeft niet om geld.
En luister goed.
U moet uw vrouw beter behandelen, anders kom ik terug.
Vaarwel, vrienden.
Willen jullie wat fruit, kinderen ?
Eens even kijken.
Het spijt me. Ik heb geen fruit. Wat dacht je van geld ?
Hier. Pak aan.
Ik kan het niet gebruiken.
Zullen ze ons helpen ? - Ja.
Ik heb ze geknipt. Die acteurs zijn me wat schuldig.
Waar zijn ze ? - In de herberg op weg naar Toboso.
Erg mooi. Geen enkele man zal u kunnen weerstaan.
Het is ongepast. De kerk staat 't niet toe.
Een vrouwelijke priester mag niet, dus dit ook niet.
Jij moet 'm maar om de tuin leiden.
Ik scheer m'n baard niet af. Het is m'n handelsmerk als barbier.
Dan bedek je je gezicht maar. Uit zedigheid.
Is 't niet gevaarlijk om een mooie vrouw te zijn ?
Wat als ik...
verkracht word ? - Wat is belangrijker ?
Onze meester redden, of jouw maagdelijkheid ?
Ik weet het niet.
Welkom in herberg La Botta, meester.
Hallo, Sancho. Ik heb je gek genoeg gemist.
Beste waardin...
Don Quichot van La Mancha.
De herberg zit vol, maar u mag best in de kelder slapen.
Ik ben een dolende ridder die tegen tirannen en reuzen vecht.
Ik heb tijdens m'n tochten vaak genoeg op ongerieflijke plaatsen geslapen.
Dan is de kelder geen bezwaar.
Mevrouw, ik zou uw steelse blikken graag beantwoorden...
maar m'n hart behoort de mooie Dulcinea van Toboso toe.
Erg mooi gezegd.
Bent u niet de grote dolende ridder, Don Quichot van La Mancha ?
Dat is juist. - Ach, heer...
ik heb hulp nodig. Zou iemand die zo beroemd is als u mij willen helpen ?
Stil, zus.
Ze is zo overstuur dat ze wartaal uitslaat.
Een dame in nood ?
Ze heeft vannacht een visioen gehad over Malfatto.
Ik ben me doodgeschrokken. - Malfatto is m'n aartsvijand.
Als zij zichzelf niet aan hem geeft, zal ze door reuzen gedood worden.
Ja, hij wilde z'n lusten op mij botvieren.
Dan zal ik u met mijn wapens en moed beschermen.
Ik ben u erg dankbaar. Weet u...
Nu niks meer zeggen. Wie weet wie er meeluistert.
Waar slaapt u vannacht ? - In de kelder.
Wat vreselijk. - Zoiets deert een groot krijger niet.
Na middernacht zal m'n zus u in de kelder komen opzoeken.
Wie is daar ?
Jonkvrouw. - Red me.
Wat moet ik doen ? - De reuzen zullen me doden.
Zijn de reuzen hier ?
Ze zijn overal om ons heen. - Kom tevoorschijn, wreedaards.
Mevrouw, u bent behekst.
Ach arme, ze hebben u een baard gegeven.
Waar zijn ze ? Ik vermoord ze.
Schurk, rover, vrouwenverslinder.
Sta stil, en vecht. Trek je zwaard, monster. Kom op.
Bloed. Bloed, reus. Jij die vrouwen 'n baard geeft.
Ik ben de tovenaar en dodenbezweerder, Malfatto.
Ik heb je in m'n macht, Don Quichot.
Laat je zwaard vallen. - Ik geef me nooit over, jij duivel.
Maak m'n handen los. Toe.
Maak me los, haal de doek van m'n ogen weg.
Waar brengen jullie me heen ? Ik zie niks.
Hij slaapt. - Gisteren wou ie weer op avontuur uit.
Zijn er nog reuzen over om te doden ? - De koorts heeft 'm nog te pakken.
Hij heeft 't nog steeds over Lancelot en Amadis.
Z'n hoofd zit nog vol met die onzin. - Het komt door de boeken.
Fabels en verhalen over veldslagen en queesten vergiftigden z'n geest.
Hij is gek op z'n boeken. - Dus is 't zaak om ze weg te halen.
Dat is zo. - Met Gods hulp...
zullen wij 'm van deze boeken redden.
Laten we de ergste boeken ertussenuit halen.
Spiegel van 't ridderschap. Z'n mooiste boek.
Houden ? - Van spiegels wordt een mens ijdel.
Weg ermee.
Heer Bernardo met de Gouden Baard. - Gouden baard ?
Komen er barbiers in voor ? - Volgens mij niet.
Weg ermee.
De twaalf ridders van Syracuse. In 't Italiaans.
Italiaans ?
Jammer dat 't niet in Spaans is.
Gooi maar weg. Alle twaalf.
Volgens mij gaat 't een stuk sneller als we niet alle titels lezen.
Mevrouw. Huishoudster.
Antonia.
Ik ben behekst.
Wat is er ? - Waar is de deur, vraag ik u ?
Waar ben je nou ? Deur ?
Welke deur ? - Die naar de bibliotheek.
Pardon ? - Er is alleen 'n witte muur.
De boel is betoverd.
Waar is m'n bibliotheek ? - Had u dan een bibliotheek ?
Ik weet ook van niks.
Hier zitten kwade geesten achter die mij de strijd willen beletten.
Hier zit Malfatto weer achter.
Die me als 'n gekooide leeuw naar huis heeft gestuurd.
Maar de leeuw is weer vrij.
Vrij en woedend.
De tijd van lezen is voorbij.
Het is nu tijd voor avontuur.
De gekooide leeuw is weer vrij.
We zijn bang dat ie weer op pad gaat.
We hebben advies nodig van iemand die wijzer is dan ik.
Wat is dit ?
Kom dan.
Let op z'n hand.
Neef...
Samson.
We hebben je hulp nodig. - Moet ik vechten, of meedenken ?
Je moet ons helpen met 'n arme man die in 't verleden leeft.
Samson Carrasco. Student letteren aan de universiteit van Salamanca.
Mogen we student zeggen ? - Ja.
Iemand die veel van geschiedenis en de riddertijd weet.
Heb ik gelijk of niet ? - Jazeker.
En deze man zal met 'n slim betoog en veel overredingskracht...
de arme Don Quichot proberen te genezen.
Gaat dat lukken, denk je ? - Ik denk dat 't wel lukt.
Bevrijd z'n gedachten van alle ridderfantasieën.
Vertel hem dat de tijd van ridders voorbij is.
Hij leeft in 't verleden.
Al die verhalen over ridders en jonkvrouwen in nood.
Het is pure onzin.
Wel alle heilige ridders nog aan toe.
Wat een onbeschaamdheid.
En dat van een brutaaltje dat nog niet droog achter de oren is.
Hoe durf je mijn geliefde ridderorde zwart te maken ?
Ik heb gezworen om alle vrouwen te beschermen met m'n zwaard.
Uw zwaard, oom ?
Hou daar toch 's over op. Uw zwaard is allang oud en roestig.
U bent niet heldhaftig, u bent oud.
Mijn geest is nog jong.
Helaas. Waarom zou 'n oude man als u de wereld nog kunnen verbeteren ?
Omdat ik nog steeds dromen heb.
Hou dan op met dromen.
Kom lekker bij ons in de zon zitten.
Dan breng ik u vijgen en zacht brood. - Vijgen ?
Nee, Don Quichot van La Mancha. Ik smeek u...
neem geen genoegen met vijgen en zacht brood.
U bent alom beroemd en moet weer op pad.
U, opvolger van Palmeira van Engeland en Amadis de Gaula...
bent verplicht uw queeste naar gerechtigheid voort te zetten.
Wat zei je daar ? - Ik smeek u om door te vechten.
U bent nog niet oud. U bent jong van geest.
Ik, Samson Carrasco...
student letteren en expert op het gebied van ridderverhalen...
smeek u om door te strijden.
Heb je dat gehoord, nicht ?
Wat een wijze jongeman.
Goed, student letteren, wat wil je dan nu dat ik doe ?
Ga weer op reis.
Ook al zijn hier sommige brutaaltjes die aan mij twijfelen ?
Je wordt bedankt, student letteren.
Ik zal je uitdaging aannemen.
M'n arme oom. - Ben je gek geworden ?
Wat heb je nu gedaan ?
Op deze manier zal hij genezing vinden.
Door z'n hoofd vol te stoppen met waanideeën ?
Z'n hoofd zat hoe dan ook vol waanideeën.
Laat 'm net zoveel avonturen beleven en rampspoed meemaken...
totdat ie er doodziek van wordt en voorgoed genezen is.
Is dat geen slimme aanpak ?
De aanpak van een geletterde ? - Juist, ja.
Ik zal 'm wel vinden.
Ook als ik daarvoor zelf terug in de tijd moet.
Dus je gaat naar 'm terug ?
Om gouverneur van 'n eiland te worden. - Gouverneur ?
Alle gouverneurs kunnen de pot op.
Het zal me veel opleveren. - Luister...
Je bent niet als gouverneur geboren...
je bent nooit gouverneur geweest...
en als je doodgaat, zul je nog geen gouverneur zijn.
Hou ik daarom minder van je ?
Als ik wel gouverneur van 'n eiland zou zijn...
zou jij ook een titel krijgen. - Ga toch weg.
Ik ben als eenvoudige vrouw geboren.
Ik wil geen titel zodat iedereen zegt: Kijk die omhooggevallen trien 's.
Soms ben je zo stom als 't achtereind van 'n varken.
Vrouwe Dulcinea. Heb je haar m'n brief gegeven ?
Ja, tuurlijk. - Waar was ze ?
In de kasteeltuin aan het ballen met haar hofdames ?
Nee, ze was aan het matten kloppen.
Dat is onmogelijk. - Daar leek 't anders wel op.
En Sancho, heb je de lucht van haar zoete parfum geroken ?
Ze rook naar zweet van 't matten kloppen.
Hoe reageerde ze op m'n brief ?
Die stopte ze in haar schort. Volgens mij kan ze niet lezen.
Malfatto heeft je geheugen beïnvloed.
Het geeft niet. We zullen m'n Dulcinea hier zo wel in Toboso vinden.
Je hebt haar in d'r kasteel bezocht ? - Tuurlijk.
Een groot en imposant gebouw ? - Jazeker.
Dit moet het zijn. Het meest imposante gebouw in Toboso.
Dat zal wel, maar dit is een...
Wat is dit ?
Een kasteel. Tuurlijk.
Ga en vraag de bode of vrouwe Dulcinea haar trouwe ridder wil ontvangen.
Of ze haar ridder wil ontvangen.
Wil ze me ontvangen ? - Ik heb helaas slecht nieuws.
Ze is toch niet ziek, hoop ik ? - Nee, ze is niet ziek...
maar ze is op reis.
Op reis ? Waarheen ? - Volgens de bode...
Naar 't westen.
Goed Sancho, dan gaan we naar het westen. Op zoek naar schoonheid.
Kom mee, Dapple.
Ik hoor haar al.
Ik hoor Dulcinea en haar hofdames lachen.
Weet u 't zeker ? - Ja, hoe zou ik me kunnen vergissen ?
Toe. Zeg 'r dat Don Quichot van La Mancha z'n opwachting wil maken.
Waarom aarzel je ? - Ik zou het niet weten. Kom.
Laat je niet verblinden door haar schoonheid.
Wie zoek je nu eigenlijk, Sancho ?
Iemand die niet bestaat.
Behalve in de levendige fantasie van mijn meester.
Ik moet haar vinden.
Eerder heeft ie toch geen rust.
Maar waarom ?
Omdat mijn meester denkt dat ik haar een brief gegeven heb.
Maar als ze niet bestaat, maakt 't toch niet uit wie je vindt ?
Dat maakt geen biet uit.
Heb je haar niet gevonden ? - Hoezo ? Bent u soms blind ?
Kijk dan. Wat een schouwspel.
Ik zie niks. - Niks ?
Alleen drie giechelende boerenmeiden op schurftige ezels.
Bent u dronken ?
Ziet u die prachtige, witte raspaarden aan voor ezels ?
Ziet u de wonderschone Dulcinea en haar hofdames dan niet ?
Bent u blind, meester ?
Ik dacht het niet.
Ga dan 's hulde bewijzen aan uw geliefde.
Uwe hooghartigheid, ontferm u over deze arme ridder...
Don Quichot met het Droeve Gelaat.
Kijk dan. Hij is helemaal versteend bij 't zien van uw schoonheid.
U moet knielen.
Alstublieft, uwe gewichtigheid...
verklaar hem uw liefde. - Ga toch 's aan de kant.
Laat m'n ezel los. - We hebben haast.
Je houdt ons voor de gek. - Wat ? Nee, mooie prinses van Toboso.
Dit is diep tragisch.
Breekt uw hart niet nu u uw ridder hier zo voor u op de knieën ziet ?
Het is een dwaas met gladde praatjes.
Hij neemt ons in de maling. - Loslaten, jij.
Lopen, Dunghill.
Kom op. - Zien ze er niet prachtig uit ?
Met hun prachtige, soepele gewaden en hun mooie, witte paarden.
Ik zie alleen maar boerenmeisjes. Wat heb ik toch ?
Ben ik gestoord, krankzinnig ? Nee toch ?
Weet u wat er met u is ?
De grote Malfatto heeft u weer 's behekst.
Ik heb uw geliefde eindelijk gevonden. En dat viel niet mee.
Maar u ziet haar niet.
Weer zo'n duivelse streek. Maar ik krijg 'm wel.
Goed zo. Zo ken ik u weer.
Hoe maak ik deze betovering ongedaan ?
Halt.
Ik ben de Ridder van de Spiegels.
En mijn aanbedene, de weergaloze Casilia de Vondalia...
is de mooiste vrouw die er is. - U liegt.
Dulcinea van Toboso is de allerschoonste.
Ik daag u uit.
Mijn dame is net zo mooi als Venus. - Venus valt in 't niet bij Dulcinea.
Geef dat toe, of ga 't gevecht aan. - Met u ?
Ben jij die ridder z'n schildknaap ? - Ja, helaas wel.
Ik zat liever thuis te vissen. - Ja, ik ook.
Maar ik wacht op m'n eiland.
Ik zou er niet om zitten te springen.
Waarom niet ? - Het brengt veel kosten met zich mee.
Nee, dat is onzin.
Ik zal u verslaan in 'n tweegevecht. - Weet wat u zegt.
Ik heb in 'n tweegevecht de grootste dolende ridder van allemaal verslagen.
En wie is dat dan ?
De befaamde en dappere Don Quichot van La Mancha.
Daarom ben ik nu de Dolende Ridder van het Universum.
U liegt, Ridder van de Spiegels. U liegt dat u barst.
Noemt u mij 'n leugenaar ? - Heeft u met Don Quichot gevochten ?
Absoluut, ik zweer het op de hemelse troon.
Op de hemelse troon.
Hoe zag ie eruit ?
Hij is 'n rijzige man met een bleek, uitgemergeld gezicht.
Hij heeft grijs haar en 'n spitse neus.
Z'n schildknaap heet Sancho Panza.
Een landarbeider en niet al te slim.
Hij heeft 't over mij. - Luister en huiver.
Ik ben Don Quichot van La Mancha. En ik daag u uit.
Ik accepteer uw uitdaging onder een voorwaarde.
Wat ? - De winnaar mag de verslagene...
overal heen sturen waar ie maar wil.
Goed. Ik accepteer uw voorwaarde.
Schildknaap. M'n lans.
Meester, help me even die boom in.
Vlucht je voor 't gevecht ? - Nee, voor zijn neus. Wat 'n joekel.
Stap maar op.
Kom op. Toe.
Toe dan.
Hort sik. Kom op.
Toe dan.
Gaat het ? - Hij overleeft 't wel.
Gelukkig. Na een overwinning zijn wij ridders altijd erg grootmoedig.
Die schildknaap met z'n enorme gok...
droeg 'n valse neus.
We hebben 'n paar kleine ongemakken geleden.
Kleine ? - Maar nu mogen we genieten.
Na mij overwinning van net ben ik de grootste ridder die er is.
Maar weet u, die schildknaap...
ik weet zeker dat dat onze barbier was.
Wat zou dat betekenen ? - Geen idee.
Het is mij ook niet duidelijk.
Hé, Blanca.
Blanca, waar ben je nou ?
Geef me m'n lam terug.
Waar is Blanca ?
Bandieten hebben m'n lam gestolen.
Wat heeft ie ?
Hij is 'n lam kwijtgeraakt in die grot. Daarom roept ie steeds.
Waarom gaat ie 'm dan niet redden ?
Omdat ie bang is. Er zitten bandieten in die grot.
Montesinos' grot.
De koning die Durandarte's hart aan Belerma gaf.
Wou ze niks anders eten ?
Het was een bewijs van eeuwige trouw.
Maar dat begrijp jij niet.
Er is veel over deze grot geschreven. Ik wil graag 'n kijkje nemen.
Wat ? Daar beneden ? - Dit is de ingang.
Bent u niet bang ?
Hij die de Ridder der Spiegels heeft verslagen, kent geen angst.
Hij is al vijf vadem gezakt.
Hij brandt z'n voeten nog in 't hellevuur.
Mijn meester is uit 't touw gegleden. - Uw meester en mijn lam.
We zijn ze allebei kwijt.
Arme, gekke meester.
Don Quichot, ridder van La Mancha.
De hele wereld kent hem vanwege z'n strijd voor gerechtigheid.
Dat is erg aardig, maar... - Wij die leven in afzondering...
hebben lang gewacht op uw komst naar mijn kasteel.
Bent u koning Montesinos ? - Zo heet ik, ja.
Die 't hart van zijn stervende vriend uitsneed ?
Die een dolk nam... - Het was geen dolk...
maar een stilet, zo scherp als een tijgertand.
Kom verder.
Daar ligt mijn vriend Durandarte.
Hij lijkt net echt.
Hij is niet van marmer, maar van vlees en botten.
Hij is betoverd door Merlijn de tovenaar en duivelszoon.
Hij zal voor eeuwig rusten, maar zegt zo nu en dan wel wat.
Mijn hart.
Ik heb uw hart aan haar gegeven, mijn vriend.
Ik zal 't u laten zien.
Is dit vrouwe Belerma ?
Ja, de mooiste vrouw ter wereld.
Niet waar. Geen sprake van.
Verdwijn.
Ik had 't moeten weten. U aanbidt vrouwe Dulcinea van Toboso.
De allerschoonste. - Ja, en ze leeft.
Ze leeft, maar is betoverd. - Betoverd ?
Toen ik haar zag, was ze een boerenmeid en helemaal niet mooi.
Is dat mogelijk ? - Wel in een wereld vol magie.
Hier komen vrouwen in allerlei gedaanten:
Koningin Guinevere en haar hofschenker.
Vrouwe Cleopatra en...
En ?
Luister.
Kan ik twee kronen van u lenen ? Ik zit momenteel wat krap bij kas.
U kunt m'n onderrok wel krijgen als onderpand.
Is dit mogelijk ? Vrouwen van adel die krap zitten ?
Zij zegt het.
Vrouwe Dulcinea...
ik wil voor u vechten en bloeden, ik wil zelfs voor u sterven...
Maar... geld ?
Twee kronen. Je hoeft niet voor me te sterven.
Onze liefde is niet aards, maar geestelijk en harmonieus.
Geef me twee kronen als je harmonie wilt.
Goed, als u het nodig heeft.
Armoe is overal, zowel bij edellieden als bij betoverden.
Geef me het geld, in het belang van onze liefde.
Mijn Dulcinea.
Godin.
Ik heb beet. Hij hangt weer aan het touw.
Mijn lam.
Dus dat is er allemaal gebeurd ? - Zo waar als ik hier zit.
U heeft 't niet gedroomd ? - Nee.
Bent u ook niet een beetje...
doorgedraaid ?
Klink ik soms doorgedraaid ?
Helemaal niet. Dat moet ik toegeven.
En u heeft 't lam gevonden...
in de grot van Montesinos.
En ik heb 'm meegenomen. - Dat is waar. Dat heb ik zelf gezien.
Maar al die gebeurtenissen in de grot...
Ik begrijp 't niet.
Maar dat betekent niet dat het onmogelijk is.
Dat is waar. Dat is absoluut waar. Maar u moet toch toegeven...
Er gebeuren in deze wereld zoveel rare en ongelooflijke dingen.
Ja, raar...
maar wel mooi.
Hij noemt zichzelf Don Quichot van La Mancha.
Hij is hartstikke gek, want hij sprong op het toneel...
om de actrice te redden.
En begon toen met z'n zwaard te zwaaien.
Erg komisch allemaal.
Hij draagt 'n roestige, oude helm.
En z'n schildknaap is dik en dom, heet Sancho en rijdt op een ezel.
Een ezel op een ezel, dus.
Toen wij 'm zagen, hield ie net een toernooi met een andere ridder.
Hij leeft volledig in 't verleden. - Geweldig.
De dikke schildknaap was zo bang dat ie in een boom klom.
Waar zijn ze nu ?
Ze komen langzaam deze kant op.
Op zoek naar nog meer rampspoed.
Wij gaan ons 's met die twee vermaken. - Ja, leuk.
Het borduren begint me te vervelen.
Schone jonkvrouw, ik ben de nederige schildknaap van de man...
die de Ridder van de Spiegels versloeg: Don Quichot.
De Ridder met het Droeve Gelaat ?
Kent u mijn meester ? - Hij geniet grote faam.
Iedereen heeft 't over hem. - Echt ? Wat zeggen ze dan ?
Hij doodt reuzen en heeft een schildknaap, Sancho geheten.
Een ongeletterde en domme man. - Dat ben ik.
Hebben ze 't ook over mij ? - Tot in de hoogste kringen.
Ik blijf niet lang meer schildknaap.
Ik krijg namelijk een eiland. - En die heb je ook vast wel verdiend.
Hij die de Ridder van de Spiegels verslagen heeft, groet u.
Als ik iets kan doen, hoe gevaarlijk ook, dan...
Moet je nou toch 's kijken. Dit is de ridder waar iedereen over praat.
Don Quichot, dit is mijn man: de hertog van Boratorio.
Kijk 's aan, de befaamde ridder. Welkom op mijn bescheiden landgoed.
Niets doet afbreuk aan mijn ontmoeting met uw vrouw. Dank u.
Komt u mee naar m'n primitieve jachtverblijf ?
Ben ik ook uitgenodigd ? - Wat zouden we zonder jou moeten ?
Mooi zo. Daar gaan we.
Ik dacht dat ie met molens vocht, maar hij zei dat 't reuzen waren.
En wie zal het zeggen ? Lekker, zet maar neer.
Er zijn geen reuzen in Spanje.
U bent slecht op de hoogte.
Nog wat wijn voor Don Quichot.
Ik heb er nooit een gezien. - U heeft nooit gezocht.
Heeft u met ze gevochten ? - Ja.
En ik heb een mooie, jonge dame gered die betoverd was door 'n tovenaar.
Reuzen. Tovenaars.
Wie heeft u dat wijsgemaakt, Don Leeghoofd ?
Ga naar huis, bewerk 't land. Stop met 't bouwen van luchtkastelen.
Die reuzen en behekste dames bestaan alleen in uw stomme kop.
Mag ik dit gezelschap erop wijzen...
dat ik 't gewend ben om door domme lui voor stommeling te worden uitgemaakt.
Want ik volg 't smalle pad van de dolende ridders.
Ik veracht rijkdom, maar respecteer eer.
Ik heb hen die onrecht was aangedaan geholpen en tovenaars verslagen.
Ik ben verliefd, maar ben geen verdorven aanbidder.
Ik zal niemand kwaad doen, ik doe alleen maar goed.
Bent u dan echt zo gelukkig en tevreden...
met uw veilige en gerieflijke leventje ?
Bent u tevreden met alleen eten en slapen ?
Verlangt u dan niet naar nieuwe ontdekkingen, avontuur...
grootse daden, eeuwige roem en een strijd voor rechtvaardigheid ?
Mijn beste hertog en hertogin...
geef uw oordeel.
Mag men iemand die gelooft in 't ridderschap...
afdanken en negeren alsof hij niet goed bij z'n hoofd is ?
Mijn Dulcinea is betoverd. Ze is 'n boerenmeid op 'n ezel...
en helemaal niet mooi. Wat moet ik doen ?
U moet op reis gaan tot voorbij de sterren.
Hij is de wijste man in Boratorio en weet alles over magie.
Daar zult u Boremeo vinden...
en hij zal in staat zijn om Dulcinea's betovering te verbreken.
Ik onderneem elke reis als ik Dulcinea daarmee kan bevrijden.
U moet niet alleen op pad gaan.
Uw schildknaap zal met u meegaan.
Niet als we te voet gaan. Maar als we nu uit de lucht vallen ?
Als je op 't paard gaat dat ik jullie geef, val je niet.
Gaat u maar. Ik hou u wel in de gaten vanaf het dak.
Ga mee. Je zult rijk beloond worden.
Ik heb een eiland voor je.
Je gaat toch wel mee, Sancho ?
Ik kan u niet alleen laten gaan.
Zeg, dat eiland...
Dit is het paard Clavileño.
Hij zal Don Quichot en z'n knecht tot voorbij de sterren brengen.
Meester, ik moet u wat vertellen. - Stil, Sancho.
Dit paard zal u naar Boremeo brengen.
En Boremeo zal Dulcinea's betovering verbreken.
Reis tot voorbij de sterren. Zodat de betovering verbroken wordt.
Ik zal 't luchtruim verkennen uit naam van mijn geliefde Dulcinea.
Zeg, heb je misschien een kussen voor me ?
Het paard Clavileño mag geen extra gewicht meedragen.
Houd moed, Sancho. - Maar ik ben niet moedig.
Ben je soms 'n bange muis, een bangerik met een hart van boter ?
Boremeo verwacht ons. - Denk aan het eiland.
Toe, help me 's.
Uitstekend. Doe de heren een blinddoek om...
voor 't geval de zon ze verblindt en ze vallen.
We stijgen op.
Ik hoor de wind.
Al die voorname mensen lijken zo net kleine mieren.
Het wordt wel erg warm, hé ? - We vliegen richting de zon.
Ik, de grote Boremeo...
beveel dat de betovering van de mooie Dulcinea verbroken wordt.
Wanneer krijg ik haar te zien ?
Als uw reis ten einde is en uw zoektocht is volbracht.
Wat staat me te wachten ?
U neemt uw grootste uitdaging aan en behaalt uw grootste overwinning.
We worden beschoten.
Ze trappen erin.
Dus u heeft uw geliefde bevrijd. Gefeliciteerd.
En jij mag je beloning in ontvangst nemen.
Meneer de gouverneur...
het eiland Esperanza. - Luister, beste man...
is dit wel een eiland ? Ik heb geen zee gezien.
Dit is 'n groot eiland. De zee is ver weg.
Een groot eiland ?
Dan valt er heel wat te halen.
Ik accepteer uw eiland in alle bescheidenheid. Bedankt.
Een brief van de hertogin van Boratorio voor Teresa Panza...
vrouw van Don Sancho, schildknaap van Don Quichot van La Mancha.
Mam, er staat 'n man voor het huis.
Bent u Teresa Panza ? - Dat ben ik, ja.
Mevrouw de hertogin...
schrijft het volgende:
Sancho's wijsheid en oprechtheid... - Pardon ?
hebben mijn man ertoe doen besluiten hem gouverneur van 'n eiland te maken.
Daar had hij 't altijd al over. - Dus wees gegroet, vrouwe Teresa...
vrouw van de gouverneur. - Ben ik echt vrouwe Teresa ?
Ja, vrouwe. Dat bent u zeker.
Goed, beste man. Ik heb jou niet meer nodig. Ga maar.
En doe de hertogin de groeten.
wij kunnen de slaap niet meer vatten
hoor hoe de nimfen hun liederen zingen
over de Don waar wij met heel ons hart naar smachten.
hoor een maagd lief en onschuldig
hoor haar gekwelde en verdrietige snikken
haar hart doet pijn en u kan haar genezen
u hoeft haar alleen maar aan te kijken
Laat ons alleen.
Waarom is Dulcinea er nu niet om mijn trouw te aanschouwen ?
Waarom doe ik de liefde ontbranden in harten die zo jong en mooi zijn ?
Ze zwermen om u heen als bijen om een pot honing.
Maar waarom verlangen ze naar mij ?
U, en ik ook, zijn allebei gezegend met een grote schoonheid.
Iedereen wordt verliefd op ons. Maar daar kunnen wij niks aan doen.
Dus probeer die last gewoon te dragen.
Ik zal het proberen.
Geen fruit. Straks krijgt u last van uw maag.
Wie ben jij, zuurpruim ? - Uw dokter. Ik let op uw gezondheid.
Fruit is te koud en bevat te veel vocht. En deze lamsbout...
Dat rook heerlijk. - Te sterk gekruid.
Gebraden patrijs. Konijnenstoofpot.
Harig en pluizig voedsel. Veel te gevaarlijk.
Neem ook maar mee.
Maar ik heb hier...
een magisch vocht. Het enige echte levenselixer.
Brandewijn ? - Water.
Tast toe, gouverneur. Het is goed voor de huid...
voor uw haar en voor uw hersenen.
Water als maaltijd ?
Breng me maar naar m'n slaapkamer.
Na deze maaltijd van niks val ik haast flauw van de honger.
Wakker worden. De alarmbellen.
Onze vijanden willen het eiland veroveren.
De hertog weet dat u onze troepen zult aanvoeren.
Pak uw zwaard en triomfeer.
We wachten uw orders af. - Bewapen 'm.
Jongens, ik zie niks.
Ik zie niks.
Wacht.
Meester...
Wat doe jij hier ?
Ik weet niet waarom...
maar ik miste u.
Ik ben zeker zo gewend geraakt aan uw gezelschap en daden...
dat ik niet meer zonder u kan.
Vriend Sancho.
Bovendien heb ik genoeg van 't eiland.
Het eiland van de hertog ? - Ja, bah.
Ze hongerden me uit en ik moest de troepen aanvoeren.
Er viel niks te halen.
Geloof me, het gouverneurschap is niks waard.
Zo is het, Sancho.
Ik ben de zachte lakens zat...
en de zoete woordjes van verliefde dames.
De banketten doen mij alleen hongeren naar avontuur.
Niet nog 'n trompet.
Een uitdaging. Weet allen dat de Ridder van de Maan...
de Ridder met 't Droeve Gelaat de handschoen toewerpt...
de zogenaamde Don Quichot van La Mancha.
Zogenaamd ? Hoezo zogenaamd ?
Hij daagt u uit tot een tweegevecht om uw ridderschap te bewijzen.
De voorwaarden hoort u op 't strijdtoneel.
Veel succes, Don Quichot. - Wie is de ridder van de Blanke Maan ?
Een vreemdeling die genoegdoening eiste.
Dat kan ie krijgen.
Meester, stel dat dit nu weer op een ramp uitdraait ?
Niks ervan. Volgens Boremeo ga ik m'n grootste overwinning behalen.
Na alles wat we hebben meegemaakt ?
Wat probeer je te zeggen, Sancho ?
Ik geloof niet dat u te veel op de grote Boremeo moet vertrouwen.
Was dit jouw idee ? - Nee, ik dacht dat 't jouw idee was.
Ik weet ook nergens van.
Dan is die ridder dus echt.
Of me maken allemaal deel uit van Don Quichots fantasie.
Het is in ieder geval erg vermakelijk.
Dit zijn mijn voorwaarden:
Als ik win, wil ik dat u uw avonturen staakt...
naar huis terugkeert en daar blijft tot aan uw dood.
Maar als u mij verslaat, ligt mijn leven in uw handen.
Ridder van de Blanke Maan, ik ken uw daden niet...
en wat mij betreft, stelt uw faam niks voor.
Ik accepteer daarom uw voorwaarden.
Want het lot heeft bepaald dat ik zal overwinnen.
Ik zal u verslaan uit naam van vrouwe Dulcinea uit Toboso.
Dus ga uw gang. Ik ben bereid tot het gevecht.
Vecht voor mij, grote ridder.
Vecht alsof het uw laatste treffen is.
Word wakker, Don Quichot.
De tijd van dromen is voorbij.
Dus we gaan naar huis ?
Het is voorbij ?
Geen avonturen meer ?
Nee, geen avonturen meer.
Waarom niet ? - Ik heb m'n woord gegeven.
Een kwestie van eer.
Wat voor ridder zou ik zijn als ik m'n woord niet hield ?
Maar dat betekent wel dat we saaie avonden tegemoet gaan.
Pas op reus, ik ben de dolende ridder en ik zal je verslaan.
Vecht dan. Proef 't staal van m'n zwaard.
Ik dood je uit naam van mijn geliefde.
Mijn geliefde.
Ik zal haar nooit weer zien.
Hoezo ?
Ik heb mijn reis niet volbracht, ik moest 'm onderbreken...
vanwege een belofte. - Beloftes.
Rare dingen zijn dat.
Ik doe geen beloftes.
Waar is uw eiland ?
Laten we het daar maar niet meer over hebben. Goed ?
Oom.
Lieve oom, u bent zo lang weggeweest. Waar was u toch ?
Ik was aan 't dromen. Ik leefde in 'n andere wereld.
Hopelijk ga ik het niet al te veel missen.
Kom mee naar binnen. Lieve oom.
U zult wel honger hebben.
Papa, ik heb u gemist. - Zeg dat wel.
Onze Sanchina heeft je vreselijk gemist.
En je hebt zeker geen eiland ?
Ik had wel 'n eiland.
Maar 'n eiland geeft te veel kopzorgen.
Ik ben liever thuis. - En wat heb je met je eiland gedaan ?
Heb ik teruggegeven.
De titel beviel me anders wel.
Ik wist wel dat ie geen eiland had.
De meester is weer thuis.
Voor hem geen avonturen meer.
Voor ons ook niet.
Aan Sancho Panza, mijn schildknaap, vermaak ik...
al 't geld waar hij op gepast heeft.
Mijn vrienden laat ik geschenken na...
en al het overgeblevene gaat naar mijn lieve nicht Antonia.
Zo luidt mijn testament.
Wilt u dat ondertekenen, Don Quichot ?
Niet Don Quichot.
Alonso Quixada.
Een edelman uit La Mancha.
Hij heeft niet veel geld...
maar wel veel goede vrienden.
Je had ons eens moeten zien op onze reizen.
Ik heb u twee keer ontmoet.
U, Samson Carrasco ?
Een keer als de Ridder van de Spiegels.
Toen versloeg u me.
Klopt. Dat was 'n grote overwinning.
En later nogmaals.
Wanneer dan ?
Dit zijn mijn voorwaarden:
Als ik win, wil ik dat u onmiddellijk uw avonturen staakt.
De Ridder van de Blanke Maan.
Dus dat was jij.
Ik zou u thuis brengen.
Dus ik moest u overwinnen.
Niks ervan, student letteren.
Ik heb mezelf overwonnen.
De mooiste overwinning die je je kunt wensen.
Hij ligt graag hier. Zelfs 's nachts.
Hij kijkt graag naar de sterren. - Dus hij is wel gelukkig ?
Weet je, we hebben altijd geprobeerd hem tegen te houden.
Ik zei steeds dat 't allemaal onzin was.
Maar nu...
Ik zat zo te denken...
Wat ?
Dat mijn oude oom prachtige dingen heeft meegemaakt.
Hij heeft 't er wel eens over. En dan stralen z'n ogen.
Luister naar mijn raad:
Ga niet dood.
U moet niet sterven.
U moet nog vele jaren doorleven.
Mijn vriend.
Je hebt heel wat moeten doorstaan.
Het was een geweldige tijd.
Blijf hier toch niet liggen. Het is te vroeg om dood te gaan.
We kunnen weer op pad gaan.
Vechten met de Ridder van de Spiegels.
Of we gaan eten bij de hertog en hertogin.
Het is voorbij, Sancho. Die tijd is voorbij.
Jouw avontuur ligt nu thuis, bij je vrouw en je kinderen.
Niet helemaal.
Ik heb zelf een queeste ondernomen.
O, ja ?
Het was zeker geen succes ? - Toch wel.
Ik heb vrouwe Dulcinea voor u meegebracht.
Wie bent u ?
Dulcinea van Toboso.
Volgens mij ben jij Aldonza.
Het meisje dat ik eens zag...
toen ik over 'n muur keek.
Nee heer, ik ben vrouwe Dulcinea.
Uw geliefde.
Misschien ben je 't allebei.
Dus u ziet het, meester.
Uw avontuur was 'n succes.
U heeft haar gevonden.
Als mijn reis ten einde is en mijn zoektocht is volbracht.
Dank u, mijn vrouwe Dulcinea.
Laat me nu maar alleen, ik ben moe.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door: Peter